Page 71 is al een tijd een realiteit en hierdoor ligt deze website al een tijdje stil. Maar dat wil niet zeggen dat ik stil lig. Verre van dat. Page 71 gaat als een raket, en dat houd mij volledig bezig. Erg fijn in deze bange dagen. Zien wat ik dan allemaal uitspook? Kijk dan hier.

Alleen is ook maar alleen. Ik ben niet alleen uithuizig gaan werken, maar er staat ook een heus bedrijfje op stapel: Page 71. Wie zich afvraagt waar de naam vandaan komt raad ik aan 'The Brand New Monty Python Papperbok' op de kop te tikken, en snel door te bladeren naar pagina 71. Er wordt nog hard gewerkt aan de laatste formele dingetjes, maar dan kan het feest beginnen. O wacht, eigenlijk is het feest al begonnen.

Het is net iets te vroeg voor een witte kerst, maar het scheelt niet veel. Vandaag de eerste sneeuw, en ik heb nog nooit zo mooi besneeuwde bomen gezien. Dat geeft toch altijd weer een speciaal gevoel. Hopelijk is het niet de laatste koudegolf, en kunnen we deze winter nog een keertje schaatsen.

Na vier jaar is er een einde gekomen aan mijn bestaan als thuiswerkende freelancer. Dat wil zeggen, het thuiswerkgedeelte dan. Dit is mijn geweldige mooie fijne werkplek in het centrum van Rotterdam. Het is een kwartiertje fietsen door een paar hele mooiste stukjes van de stad.

Ik heb een plaatsje gekregen bij nu:rotterdam, een ontwerp/reclamebureau waarvoor ik begin 2007 een eerste opdracht deed. Voor de goede orde: ik ben niet in dienst getreden, maar inwonende zelfstandige. En natuurlijk doen we samen geregeld leuke projecten.

Eind februari heb ik een weekeinde in Berlijn doorgebracht. Het was vooral een sociale aangelegenheid, maar natuurlijk pik je ook een stukje cultuur mee als je daar toch bent. En het tweedewereld- en koude oorlogsverleden is onvermijdelijk.

Hoewel die eerste goed vertegenwoordigd is met het Joods Museum (prachtig museum) en diverse monumenten, is het iets meer zoeken naar dat laatste. Het lijkt wel of Berlijn zijn best doet dit deel van de geschiedenis uit te wissen.

Wat nog wel bestaat is het Sovjetmonument in het Treptower Park. Je wordt hier direct in de tijd teruggeworpen. Het is alsof gisteren nog een parade heeft plaatsgevonden ter ere van Stalin en zijn opofferingen. En natuurlijk is Jan Soldaat niet vergeten. Verder heb ik dat weekeinde, ondanks de bittere kou, van de stad en het gezelschap genoten.

Zaterdag 20 mei was ik getuige van het tafereeltje hiernaast. Het was alleen voor de foto, want met een 3D brilletje op is het slecht noten lezen. De avond stond in het kader van het 60 jarige jubileum van het amateurorkest Rotterdams Symfonie Orkest KOV.

Bij deze gelegenheid werd, naast de uitvoering van een aantal reguliere stukken een 3D film over Rotterdam van live muziek voorzien. 'Rotterdam, een symfonie in 4 dimensies' werd speciaal gecomponeerd voor dit lustrum door dirigent Benno Torrenga.

Het 3D geweld werd gemaakt door Wim van Egmond en Coen Holten en was eerder te zien in het Schielandshuis. Deze 3D show bestaat uit een serie fantastische vooroorlogse beelden van o.a. havens met zeilschepen en een blik op het dagelijkse leven. Deel twee is een film van het moderne Rotterdam waaronder een timelaps-tripje met de Spido. Het geheel vond plaats in het sfeervolle Arminius.

Ik heb gisteravond een glansrol gespeeld in het het politiek geëngageerde stuk 'Vrolijke Brigade' van Coolhaven, op het festival 'Geen Daden Maar Woorden' in Rotterdam. Ik was een bloem. Het kostte even om mij in te leven, maar op het podium kreeg ik de essentie van het bloemzijn toch te pakken. En wat een liefelijk bloempje ik was!