Ik heb net de laatste hand gelegd aan de poster voor Onno Innemee. Ik ben nog even met de flyer bezig en dan post ik het resultaat.

Al in 1998 heb ik voor mijn pianostemmer, die ook een bedrijfje runt dat piano's reviseert en verkoopt, een logo en briefpapier gemaakt. De controlfreak die ik ben wil altijd alle facetten van een huisstijl controleren. Maar dat gaat niet altijd. Dan moet je een huisstijl overdragen. Loslaten. Soms heeft dit tot gevolg dat hij momentum verliest en op een gegeven moment over de houdbaarheidsdatum gaat.

Ik was dus bij de laatste stembeurt aangenaam verrast dat het logo nog springlevend is. De pianostemmer had een nieuwe bus gekocht en het logo erop laten zetten. Het logo stond zelfs op zijn poloshirt. Dit is waar ik het voor doe. Het is prachtig als je klant dat wat je hebt gemaakt zich werkelijk eigen heeft gemaakt en de waarde ervan inziet.

Opdrachtgever: Pianissimo
Opgeleverd: 01/07/1998
Aangeleverd: Logo, folder, briefpapier

Enige tijd heb ik voor het tijdschrift MacFan een column geschreven onder de titel 'Finnishing Touch, de grammatica van het beeldscherm'. Nu is de boel dus hier op mijn website te lezen. Ik heb de tekst hier en daar een beetje geactualiseerd en geschikt gemaakt voor een breder publiek. Je vindt de artikelen rechts in het menu of hier.

Met dank aan Jan van Die
(Uitgeverij Divo) voor toestemming
voor online publicatie.

Al vele jaren hangt deze foto in mijn gang. Het is een op hardboard gelijmde afdruk (flink formaat) en is afkomstig uit de opslagruimte van een Arbeidsbureau waar ik ooit werkte. Degene die mij de foto gaf wist er niets over te vertellen en had geen idee hoe hij in dat Arbeidsbureau terecht kwam. Ik zag daarna nooit meer een soortgelijke foto. Het enige dat ik er aan kan afleiden is dat de boeken op de achtergrond Duits zijn, dus wellicht komt hij daar vandaan.

Ik heb gisteravond een glansrol gespeeld in het het politiek geëngageerde stuk 'Vrolijke Brigade' van Coolhaven, op het festival 'Geen Daden Maar Woorden' in Rotterdam. Ik was een bloem. Het kostte even om mij in te leven, maar op het podium kreeg ik de essentie van het bloemzijn toch te pakken. En wat een liefelijk bloempje ik was!

Ik bezit al jaren een hele fijne deken. Hij is erg oud, maar ziet er nog perfect uit: alsof hij gisteren is gekocht. Alleen aan het ingenaaide label kan je zien dat de deken uit een ander tijdperk komt:

'WOLLEN AaBe DEKENS VAN 100% NIEUWE SCHEERWOL VOORKOMEN RHEUMATIEK'

Zou het als verkoopargument nu niet meer zo goed doen. Alhoewel, waarschijnlijk zijn deze dekens tijdens zeer goedkope busreisjes nog wel te krijgen. Prachtig label overigens: rendier met een paar inlanders bij een tent, een slee vol dekens en het noorderlicht op de achtergrond. Veel rheuma daar in Lapland.